bezoek Haus der Geschichte

Op vrijdag 10 juni was het zover dat Susan Dabrowska haar prijs voor het winnen van de Deutsch Olympiade 2011 voor 4e klassers in ontvangst mocht nemen. Naast het krijgen van een oorkonde was zij namelijk een dag op kosten van de Vereniging voor Levende Talen uitgenodigd om naar Bonn te komen voor een bezoek aan het “Haus der Geschichte”.

In het “Haus der Geschichte” zijn tentoonstellingen te bekijken over de geschiedenis van Duitsland na de 2e wereldoorlog. Voor een deel zijn er interactieve tentoonstellingen waarbij het publiek uitgenodigd wordt actief deel te nemen’. Zo werd het publiek o.a. uitgedaagd om bij alle Bundesländer het bijbehorende wapen toe te voegen. Door middel van koptelefoons waren toespraken in de Bundestag of geluidsopnamen van onlusten bij het Brandenburger Tor ten tijde van de protesten tegen de scheiding in Oost en West te beluisteren. De documentatie van de scheiding van Duitsland in 4 sectoren in 1961 en de ellende die dat met zich meebracht was erg indrukwekkend, evenals natuurlijk de presentatie van de val van de muur in 1989. Er stonden hele grote stukken muur met graffity opgesteld. Er was veel informatie over de situatie in Oostduitsland gedurende de scheiding. Zo was er een echte Trabant te bewonderen en waren er bijvoorbeeld ook 4 televisietoestellen opgesteld met op ieder een bepaalde uitzending van ARD, ZDF, WDR, en DDR. Door knopjes te bedienen kon je het geluid van de tv’s harder zetten. Doordat alle 4 de toestellen naast elkaar stonden was duidelijk het verschil in programmering tussen de west en oost uitzendingen te zien.

De flower power tijd werd weergegeven door o.a. een beschilderd volkswagenbusje voorzien van bloemen en natuurlijk een gitaar.

John F Kennedy heeft, zoals bekend, een bezoek gebracht aan Berlijn en op het balkon van Rathaus Schöneberg een toespraak gehouden waarvan zijn uitspraak: “ich bin ein Berliner”over de hele wereld bekend is. Het is leuk om te constateren dat ook de groten der aarde het soms moeten hebben van spiekbriefjes, want in het museum is zijn spiekbriefje te bewonderen waarop met rode pen phonetisch geschreven staat: “iech been ayn beerleaner”.
Kenmerkend voor Duitsland en de Duitsers is, dat men heel erg begaan is met de landelijke politiek. Dat is in dit museum ook erg duidelijk. Er is een hele wand met laatjes waarop politici van de laatste 20 jaar afgebeeld staan. Iedere la kan uitgetrokken worden en dan vindt men informatie met diens naam en de betreffende regeerperiode. Het publiek kan op die manier zijn eigen kennis testen.
Er wordt aan het publiek ook de interactieve mogelijkheid geboden in de “Bundestag” op uitspraken van bekende politici te stemmen. Susan heeft zelfs nog een toespraak gehouden voor de “Bundestag”.

Naast de vaste tentoonstelling biedt het museum ook gelegenheidstentoonstellingen. Zo is er ook een tentoonstelling over humor en cabaret in Duitsland. Daarbij werkt men veel met beeld- en geluidsmateriaal. Om de kwinkslagen goed te begrijpen moet je echter het Duits wel erg goed beheersen.

Het museum beslaat 3 verdiepingen en we zijn dan ook ongeveer 4 uur bezig geweest met rondkijken.

Na afloop hebben we nog heerlijk gedineerd in het centrum van Bonn en zijn nog even naar het geboortehuis van Beethoven gelopen.

Daarna zijn we huiswaarts gekeerd. Om 23.15 uur kwamen we weer in Zwolle aan, na een hele gezellige en leerzame dag.

Mevr. M. Langhout